kaskatı kesildim.taştan yapılmış bir heykelin soğukluğu üzerimdeki.kan,akışını yitirdi.tersten işliyor dengem;önce konuşup sonra düşünüyorum,önce yok olup sonra doğuyorum,önce hiç iken sonra hep oluyorum.bir ben oluyorum,hep yok oluyorum.bir kabusun en can alıcı yerinde uyanmak isteyipte uyanamıyorum.üzerimdeki karabasana daha sıkı sarılıyorum,yek vücut oluyorum.gözlerimi açabileceğim kadar açıyorum aydınlık için.gece çıplak,soğuk,ben şaşkın,kimsesiz,sessiz...

ne gece beni bırakıyor ne güneş bana doğuyor,şafak vaktinin huzursuz edici huzuru hakim olan...

bu kentien çok

uyurken seviyorum...

bu kentien çok

düşlerle yaşıyorum...

baştan sona sayıyorum,olmuyor

"çıkarıyorum" gelecekten geçmişi...geçmişten geleceği çıkaracağım günler yakın."bölüyorum" bin parçaya kendimi,bölünüyorum,un-ufak oluyorum.

"çarpıyor-çarpılıyor", hükümsüzüm kalbim üzerinde,izin nedir bilmeyen serseri.

yoruluyorum,yoruluyor beli kambur ihtiyar ruhum,gözlerimin ağırlığı baskın çıkıyor.yastığımı ,yorganımı ve ruhumu "toplayıp" gidiyorum.

"eyvallah" bile demiyorum

En azından üç dil bileceksin

En azından üç dilde

Ana avrat dümdüz gideceksin
En azından üç dil bileceksin

En azından üç dilde düşünüp rüya göreceksin

En azından üç dil

Birisi ana dilin

Elin ayağın kadar senin

Ana sütü gibi tatlı

Ana sütü gibi bedava

Nenniler, masallar, küfürler de caba

Ötekiler yedi kat yabancı

Her kelime arslan ağzında

Her kelimeyi bir bir dişinle tırnağınla

Kök sökercesine söküp çıkartacaksın

Her kelimede bir tuğla boyu yükselecek

Her kelimede bir kat daha artacaksın

En azından üç dil bileceksin

En azından üç dilde

Canımın içi demesini

Canım ağzıma geldi demesini

Kırmızı gülün alı var demesini

Nerden ince ise ordan kopsun demesini

Atın ölümü arpadan olsun demesini

Keçiyi yardan uçuran bir tutam ottur demesini

İnsanın insanı sömürmesi

Rezilliğin dik alası demesini

Ne demesi be

Gümbür gümbür gümbürdemesini becereceksin

En azından üç dil bileceksin

En azından üç dildeAna avrat dümdüz gideceksin

En azından üç dil

Çünkü sen ne tarih ne coğrafya

Ne şu ne busunOğlum Mernuş

Sen otobüsü kaçırmış bir milletin çocuğusun

yağmur şehri baştan çıkaran yosma...hırçın,kimi zaman öfkeli,ama hep şehvetli...şehir yağmura "sırılsıklam" aşık, mecnun,avare...yağmur nazlı,şehir özlem dolu...şehir kollarını açtı,yağmur yüreğine aktı...bu öyle bir aşktı ki dünya yedi renge boyandı...
aklımda hep şu şarkı var bu aralar...